Oprichters

De vrouwen achter Stichting Bratelle

Stichting Bratelle bestaat sinds oktober 2020. Op het moment is er een vast team dat bestaat uit vier sterke dames: Anita Schimmel, Yolanda van Oosterwijk, Anneke Geitenbeek en Mariëtte Jilderda.

Anita Schimmel is de voorzitter van Stichting Bratelle. Ze noemt zichzelf graag entrepreneur of inspirator. Onze secretaris is Yolanda van Oosterwijk. Zij is verzorgster in de dementiezorg en heeft veel binding met de doelgroep. Ze is ook een echte vriendin. Anneke Geitenbeek is HR-Manager en werft onder andere stagiaires en vrijwilligers. Mariëtte Jilderda is jurist en houdt zich bezig met alles wat met het Nederlands Recht te maken heeft. Daarnaast is ze ook ervaringsdeskundige; ze had eerder zelf het idee om een beha te ontwikkelen.

Wij geloven dat zinvol bezig zijn en iets voor anderen betekenen veel belangrijker is dan veel geld verdienen. De Bratelle beha moet voor iedere vrouw met borstoedeem beschikbaar komen!

We nemen je mee in zeven maanden Bratelle en stellen de vier dames graag uitgebreid aan je voor…

Anita Schimmel: Voorzitter
Yolanda van Oosterwijk: Secretaris

Yolanda van Oosterwijk

Mijn naam is Yolanda van Oosterwijk en ik ben 62 jaar oud.

Ik ben dertig jaar getrouwd geweest, maar in 2013 zat ik na mijn scheiding in de bijstand. Ik was toen 54 jaar, druk aan het solliciteren, maar ik kwam niet aan de bak. “Te oud”, al werd dat natuurlijk nooit eerlijk gezegd.Tot ik op sollicitatiegesprek kwam bij de King Arthur Groep, een bedrijf dat Anita toen mede runde. Dit veranderde mijn leven compleet. Anita zag iets in mij en had er vertrouwen in dat het bedrijf wat zij toen mede runde iets aan mij zou hebben. En dat ze erin geloofde dat ik dat zou kunnen. Dementiezorg… Ik had zelf nog nooit iets met dementie te maken gehad en ik had ook nog nooit in de zorg gewerkt, maar het is gelukt! Ik begon als vrijwilliger. Daarna werd ik stagiaire, ben ik meer gaan leren en behaalde ik diploma’s. Op 1 januari 2014 werd ik zzp’er in de zorg en dat ben ik nu nog steeds!

‘Hoewel Anita er zelf niets aan kon doen dat iets niet lukte, zei ze altijd: ‘Nee, zelf doen!”

Maar toen werd Anita ziek. Borstkanker. Dat moet haar leven totaal op z’n kop hebben gezet, maar Anita liet dit niet snel merken. Hoewel ze er zelf niets aan kon doen dat iets niet (meer) lukte of moeizaam ging, zei ze altijd: ‘Nee, zelf doen!’ Zelfstandigheid is een groot goed! In die tijd had zij een kleine kring dierbare vriendinnen om zich heen die haar er doorheen gesleept hebben. Samen met haar man en familie natuurlijk. Gesteund door dik en dun.Want je kunt nóg zo’n bikkel zijn, kanker doet niet alleen iets met je lijf, het is mentaal ook ongelofelijk zwaar. Je leeft in grote onzekerheid. Hoe erg is het? Is het te genezen? Wat gaan bestralingen en chemokuren met me doen?In mijn eigen omgeving heb ik ook te maken gehad met kanker. Mijn opa en moeder hebben longkanker gehad, twee tantes borstkanker en mijn nichtje heeft regelmatig melanomen die niet goed zijn.

Mijn moeder is al op jonge leeftijd overleden aan longkanker. Ze is maar 41 jaar geworden. Het proces is heel snel gegaan met veel uitzaaiingen. Ik was toen dertien. Je beleeft dit dan op een hele andere manier. In eerste instantie had ik niet door hoe ernstig het eigenlijk was, ook al waren mijn ouders er heel open over. Ik denk dat ik toen het idee had dat het wel weer over zou gaan. Uiteindelijk kwam ik erachter dat dit helaas niet het geval was.

‘Ik dacht dat het wel weer over zou gaan’

Vanaf het moment dat mijn tante borstkanker kreeg, heb ik op eigen initiatief regelmatig een mammografie laten maken. Dit was ruim voor de leeftijd waarop je hiervoor in aanmerking komt. Gelukkig heb ik tot nu toe altijd een goede uitslag gehad.Ik weet wat voor strijd het voor veel mensen is om deze ziekte te boven te komen. Vaak komen ze er dan uit met littekens, pijn, oedeem en nog meer ellende. Toen Anita mij vroeg of ik wilde helpen om Stichting Bratelle op de kaart te zetten, hoefde ik dan ook geen minuut na te denken. En zo ben ik sinds enkele maanden als vrijwilliger nauw betrokken bij Stichting Bratelle.Ik heb het geluk dat ik aan de andere kant sta van de ziekte. Ik zet me in om mooie, sexy lingerie te ontwikkelen en een prachtige cadeauwinkel op te zetten waar lieve en hartverwarmende cadeaus te koop zijn.

Inmiddels ken ik Anita al zo’n 6,5 jaar. Ze is een vrolijke, goedlachse, ontzettend hardwerkende vrouw. Ik voel me een gezegend mens dat ik me ook nu weer samen met Anita (en Anneke natuurlijk) in mag zetten voor Stichting Bratelle. Maar ik doe het vooral om de vrouwen die veel last hebben van oedeem te helpen. Het doel is om hen een product aan te bieden dat ze helpt en waarin ze zich de prachtige vrouwen kunnen voelen die ze zijn. Daar gaan we voor!

Anneke Geitenbeek: HR-Manager

Anneke Geitenbeek

Mijn naam is Anneke Geitenbeek en ik ben 53 jaar. Mijn partner Jelle en ik hebben samen zes kinderen: vijf jongens en één meisje. Drie van hen wonen nog thuis. Dit grote samengestelde gezin is ons geluk. We steunen elkaar door dik en dun.Natuurlijk brengt zo’n groot gezin ook veel drukte met zich mee. Bij tijd en wijle plakken we ze graag alle zes achter het behang, maar er is vooral gezelligheid. We genieten mét en ván elkaar. Nog een groot geluk is onze jachthond Boris: een Duits Staande van nu drie jaar oud. Ik wilde lang geen hond vanwege alle drukte, maar nu geniet ik er enorm van! De onvoorwaardelijke liefde en trouw van een hond is een rijkdom in mijn leven. Bovendien verplicht hij me tot het maken van lange wandelingen door weer en wind. Ook op dagen dat ik normaal gesproken geen stap buiten zou zetten, trek ik erop uit. Heerlijk.

‘Bij tijd en wijle plakken we ze graag alle zes achter het behang!’

De tak waar ik me altijd op richtte binnen het werk was Human Resource (HR) en Werving & Selectie. Ik begon als intercedente bij Unique Uitzendbureau en stapte later over naar reisorganisatie Eurocamp. Bij Eurocamp ben ik gestart als medewerker personeelszaken voor twee dagen in de week. Ik combineerde het met mijn (toen nog) jonge gezin. Hoe ouder mijn kinderen werden, hoe meer tijd ik kreeg om te werken. Dat moest ook wel, want helaas eindigde mijn huwelijk en moest ik het in mijn eentje zien te rooien. Ik eindigde als HR-manager bij Eurocamp en was daarnaast verantwoordelijk voor de recruiting. Uiteindelijk heb ik achttien jaar bij Eurocamp gewerkt. Het waren achttien fantastische jaren met geweldige collega’s.Op persoonlijk vlak gebeurde er veel in deze achttien jaar. Na mijn scheiding, ontmoette ik mijn huidige partner, Jelle. Samen kregen wij op de valreep (ik was inmiddels bijna 41 jaar) nog een kindje: onze verbinder, Mees!Maar naast dit geluk was er helaas ook veel verlies. Goede vrienden van ons verloren hun elfjarige zoontje door een gruwelijk verkeersongeval, drie weken later verloor Jelle zijn vader heel plotseling en nog drie maanden later verloor hij zijn moeder aan uitgezaaide darmkanker.

‘Ik herinner me nog dat Anita me belde en zei: ‘Anneke, ik heb niet zo leuk nieuws…”

Enige tijd later werd Anita, mijn beste vriendin en oprichter van Bratelle, ziek; agressieve borstkanker. Ik herinner me nog dat ze me belde en zei: ‘Anneke, ik heb niet zo leuk nieuws.’ Ze was ook meteen heel duidelijk in wat ze wel en niet wilde: géén leven waarin ze niet de beste versie van zichzelf kon zijn. Haar arts overtuigde haar ervan dat de behandelingen weliswaar heftig zouden zijn – en ze wellicht tijdelijk niet de beste versie van zichzelf zou kunnen zijn – maar dat ze kon genezen. Deze strijd is ze, zoals alles in haar leven, vol energie en strijdlust aangegaan.Na alle behandelingen kwamen de verlossende woorden waar we al negen maanden op hoopten: Anita was genezen! Helaas was er wel onzichtbaar leed: chronisch oedeem.Daaruit kwam de wens om Bratelle op te richten. Vanaf het allereerste idee ben ik hierbij betrokken geweest. Als vriendin en als een luisterend oor.Het doel is om een mooie beha te ontwikkelen met hierin geribbeld textiel. Want iedere vrouw verdient het om er mooi uit te zien. Zeker na een behandeling met chemo waar je onder andere je haar, wimpers en wenkbrauwen verliest en wat ook nog eindigt met oedeem, waardoor je overgeleverd bent aan zeer medisch ondergoed. Dan wil je je wel weer eens een vrouw voelen. Je wilt weer een greep doen in je lingerielade en een mooie beha aan kunnen trekken. Een beha die ook nog eens werkt tegen je oedeem.

‘Je wilt weer een greep doen in je lingerielade en een mooie beha aan kunnen trekken’

Nadat Anita was genezen, werd mijn vader ziek. Lymfeklierkanker. Hij heeft alles gedaan om beter te worden en zich zo dapper en met humor door de behandelingen heen geslagen! Hij werd genezen verklaard, maar kreeg een epileptische aanval. En drie dagen laten de diagnose: uitzaaiingen in de hersenen, niet behandelbaar. Vijf maanden later overleed mijn allerliefste papa.Anderhalf jaar later werd mijn moeder ziek: darmklachten. Tijdens een endoscopie ontstond een darmperforatie. Mama werd dezelfde dag geopereerd en het zag er slecht uit in haar buik. De diagnose? Uitgezaaide eierstokkanker. Vijf weken later overleed mama.Alsof het niet erg genoeg was, kregen mijn zus en ik de mededeling dat dit erfelijk kon zijn. Daarom werden we uitgenodigd om een genetisch onderzoek te doen. Dit vond ik echt vreselijk. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn negentienjarige dochter. Maandenlang hebben we in spanning gezeten, totdat we het verlossende antwoord kregen dat het niet genetisch was bij mijn moeder. Zij had pure pech gehad. Wel heb je als dochter van een moeder met eierstokkanker 10% meer kans om ook eierstokkanker te krijgen dan een ander. Omdat het een enorme sluipmoordenaar is – je voelt er niets van – heb ik besloten preventief mijn eierstokken te laten verwijderen. Een ingreep van niets, maar wel met acute overgang tot gevolg, halleluja!Een jaar na het overlijden van mijn moeder vond ik mezelf terug in een immense burn-out. Dit is geen feest, maar het heeft me wel aangezet tot het nemen van waardevolle beslissingen. Ik besloot weg te gaan bij Eurocamp en ging werken als HR Functionaris in de dementiezorg. Ik had behoefte aan zingeving in mijn werk. Deze zingeving kreeg ik bij King Arthur Groep, het bedrijf van Anita, en zo werkten we weer samen! Ooit gestart als collega’s, we werden vriendinnen en dertig jaar laten werden we weer collega’s. Het bleek meteen dat we als de besten kunnen samenwerken. We hebben één jaar samen opgetrokken bij King Arthur Groep. Daarna besloten we allebei te stoppen, om heel uiteenlopende redenen: Anita wilde zich 100% gaan richten op Bratelle en ik wilde in rust mijn preventieve operatie ondergaan en er kunnen zijn voor mijn kinderen.

‘Als ik eraan kan bijdragen dat vrouwen zich na borstkanker meer vrouw voelen, is dat een groot geluk’

Toen Anita me vroeg om samen te werken bij Bratelle, heb ik geen moment geaarzeld. Dit initiatief moet er komen voor alle vrouwen die worstelen met oedeem na borstkanker. Gewoon omdat zij dit verdienen! Met alle liefde, plezier en passie zet ik me hiervoor in. Want kanker is k*t. De impact op je leven is zo groot, of je de ziekte nu zelf krijgt of de lieve mensen om je heen. Als ik er ook maar een klein beetje aan kan bijdragen dat vrouwen zich na borstkanker weer meer vrouw kunnen voelen, is dat een groot geluk.

Mariëtte Jilderda: Jurist

Mariëtte Jilderda

Ik ben Mariëtte Jilderda, geboren op 20 juni 1972 in Den Bosch. Ik ben opgegroeid in Sint-Oedenrode (echte Brabantse roots dus) en vervolgens heb ik een aantal jaren met heel veel plezier in Maastricht gewoond voor mijn studie Nederlands Recht. En ja, ik heb mijn studie ook afgerond.

Inmiddels ben ik sinds 2006 getrouwd met Frank. We hebben twee fantastische (puber)dochters. We houden van gezelligheid: samen koken, lekker eten, op vakantie gaan. In 2020 hebben we met ons gezin een prachtige rondreis van vier weken gemaakt door het diepe zuiden van Amerika. We zijn door acht staten gereden en hebben twaalf plaatsen bezocht. We hebben toplocaties gehad om te overnachten en uiteraard héérlijk gegeten.Voor ons viertjes was dit een hele intense, warme (letterlijk en figuurlijk) en gezellige reis met als één van de hoogtepunten de dag dat Frank en ik onze huwelijksgeloften hebben vernieuwd in The Chapel in the Woods op Graceland (Memphis). We hebben de liefde én het leven gevierd.

‘Eén van de hoogtepunten was dat Frank en ik onze huwelijksgeloften hebben vernieuwd’

Waarom we dit deden? In 2015 kreeg ik de diagnose borstkanker en dat was schrikken voor Frank en mij, maar ook voor onze meiden die toen zeven en elf jaar oud waren. We kwamen terecht in een achtbaan van emoties, gebeurtenissen en beslissingen. Binnen twee weken nadat ik de diagnose kreeg, ben ik geopereerd. Een borstamputatie. Daarna ben ik zeventien keer bestraald en heb ik zes chemokuren gehad, waarvan de laatste in juli 2015. Ik heb besloten mijn andere borst ook preventief te laten verwijderen.Vervolgens heb ik een reconstructie laten doen. Ook dat is een heel traject met een beschadigde huid door bestraling en een geamputeerde borst wegens borstkanker. Inmiddels ben ik genezen en hoef ik alleen nog een paar jaar tamoxifenpillen te slikken.

‘Juist bij het proces van borstkanker is het super belangrijk om je vrouwelijk te kunnen voelen’

Gedurende deze periode, eigenlijk al direct na de eerste amputatie, kwam ik erachter hoe belangrijk een comfortabele, maar tegelijkertijd een mooie en vrouwelijke, beha is. De beha’s die ik kon dragen waren verre van mooi en vrouwelijk en ook niet comfortabel, vanwege mijn littekens en oedeemvorming op dat moment. Ik werd daar echt verdrietig van. Juist bij het proces van borstkanker is het super belangrijk om je vrouwelijk te kunnen voelen. Een beha maakt dan echt een wezenlijk verschil. Hier begon mijn gedachte om zelf zo’n beha te ontwikkelen. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor alle andere vrouwen die hier tegenaan lopen. Dat bleek een heel lastig proces, waarin ik niet de gewenste resultaten heb bereikt.

Toen kwam Stichting Bratelle in februari 2021 op mijn pad! Ik werd gevraagd me bij hen aan te sluiten als founding member. Dit wilde ik natuurlijk graag en met passie doen. Een gouden kans, want Stichting Bratelle doet wat ik voor ogen had: die mooie, comfortabele en sexy beha ontwikkelen voor vrouwen na borstkanker en dan zelfs met slim textiel wat helpt bij oedeemvorming. Het kan niet anders dat veel vrouwen hier heel blij van worden!